Vraag: Wat maakt jouw satsang specifiek?
 
Niemand doet iets, natuurlijk komt het alleen van bewustzijn, dat spreekt. Maar in de vorm ben ik een toegang tot het ontwaken, een lege spiegel. In die beschikbaarheid komt er contact met je Hart tot stand. Met goedheid leg ik die verbinding en kijk door de vorm heen, totdat je geraakt wordt.
Wetende dat in die verbinding, het ego verschrompelt.
Mijn woorden raken je aan, in een diepte die je zelf niet kent. Bij mijn satsangs staat de eenvoud centraal. Ik word voortgestuwd door een ontembare passie, een niet aflatende toewijding.
Satsang is voor mij een gelofte. Een gelofte om zuiver en dienstbaar te zijn. Ik houd van het meest simpele, het directe, de toegankelijkheid, de hartsverbinding.
Soms zitten we alleen maar stil, dan is alles gezegd.
Er is alleen opgaan in het onzegbare. Daarin gebeurt van alles, maar dat hoeft niet benoemd te worden.
Andere keren vraag ik juist om woorden. Dat kan energie losmaken, een lach, tranen, van alles. Dat is
de uitnodiging actiever te worden en leegte juist te benoemen. Zo ontstaat een nieuwe taal, van stromen,
van gelijkheid, een vredevolle communicatie.
De rode draad is de bezieling om elk een van zichzelf bewust te laten zijn, van de eigen schoonheid, het pure gevoel van je natuur wakker te maken. Ik houd ervan een ieder thuis te brengen, daar in wat we zijn. In die intimiteit kunnen we ontroering gebruiken om nog dieper te zinken.
We leggen die weg samen open in dialoog. In dat opengaan komen echte gevoelens, precies op dezelfde plek als waar de oorsprong zetelt. Dat proces, om daarbij raadzaam te zijn, is adembenemend.
Het bewustzijn dat in mij vorm krijgt, zoekt de eenvoud, dat het voor een niet-geschoolde zoeker of zelfs een puber, ook begrijpelijk is.

De benadering komt uit compassie en liefde voor alles, het Al en anderen, nabij te zijn, echt en authentiek samen te zijn. De woorden zijn secundair. Er ontstaat een opening, een stil vallen waarin het ego spartelt en ruimte vrijkomt. De grenzen wijken, die ruimte is de vrijheidsstaat. Er is onbegrensdheid.
Die ruimte toont ons oorspronkelijk gezicht. Daarin valt alles weg, illusies lossen op. Heel simpel.
Het eisende monster in ons, de innerlijke rechter, het zoeken en de zoeker verdampen. Er is niets.

Mijn expressie wordt door de passie voor de yoga, voor het Zelf, voor kunst en poëzie en niet te vergeten door het moederschap sterk gedragen in zowel de leegte als in het fysieke.
En vanuit de oerverbinding met de aarde doordringt dit de energie van subtiele bewustzijnslagen totdat elke vorm oplost in transparante leegte.
Wat ontwaakt is ons licht, het goddelijke, de stralendheid als liefde en dat kent geen grenzen, dat groeit almaar door. Daarom worden de satsangs gedragen in dankbaarheid, in eigen kracht. Vanuit en in liefde, licht en helderheid. Dat is de kracht, die het pantser van de ik-identiteit doorboort. Als er op een persoonlijk vlak de nabijheid is van warmte en licht, voel je een uitgestrekte hand en kan het Hart openspringen. Maar hierin wordt ook verscherpt, gevoeld naar meest innerlijk diep. Dit duidt op het ene, zijn schoonheid, het waarachtige.
Verder moedig ik een ieder aan het vuur van de intentie om te ontwaken, heel hoog op te stoken.

Vraag: Je hebt zoveel jaar ervaring, wat maakt satsang nu zo bijzonder en waardevol?

Satsang biedt je de kans om je zoektocht te focussen. Wie houdt de lamp vast bij het zoeken? Wie verlicht de duisternis? Wie haalt je concepten onderuit?
Vaak weten we niet goed wat of waarnaar we nu eigenlijk zoeken. We hebben niet geleerd om de juiste vragen te stellen. Vragen die ertoe doen. Die rechtstreeks leiden naar geluk, vrijheid, vrede, bewustzijn. Vragen naar het uiteindelijke, die niet gaan om persoonlijke zaakjes, iets te willen veranderen of vermijden en de tijdelijke oplossingen. Er is een overkoepelende dimensie die alle problemen transparant maakt in het nu, direct beschikbaar.

lees verder