In dialoog met Djihi Marianne.  Wat zegt de advaita over depressie?

Vraag: Van tijd tot tijd ben ik best wel depressief. Het leven komt me dan zo betekenisloos over. Hier in satsang valt dat weg.

Antwoord: Advaita zegt niets over depressie, ziekte en doodgaan. Advaita zegt er niets over, omdat advaita alleen maar gaat om het uiteindelijke. Wat is van alles, van alle staten waarin we verkeren, het absolute? Dat is toch zeker de absolute staat van zijn. Te zijn. Dat is leven zelf, of bestaan zelf. Wat is de aard van het leven en de uiteindelijke conclusie? Wat is de verregaande waarheid, iets wat we met zekerheid kunnen zeggen. Wat is het enige zonder twijfel? Dat is toch zeker dat we bestaan. Er zijn. Te midden van ziekte, dood, negatieve stemmingen, positieve stemmingen, vreugde en verdriet is er een iets waarvan we zeker weten dat het blijft, omdat het is. Dat is aanwezig zijn. Daarna is dit iets belangrijk genoeg om het als het totale bestaan te aanvaarden en alles als relatief te beschouwen.

Vraag: Hoe breng ik dat in de praktijk?

Antwoord: Nu is het weg, zeg je, hoe komt dat? Onderzoek dat.

Vraag: Hier is het fijn en stil.

Antwoord: Hier is zoals alles is. Buiten deze ruimte is dezelfde sfeer, dezelfde waarheid. Jij bent het zelfde, waar je ook bent. Wat je bent is stil. Hier verschuift onze aandacht naar een transcendente sfeer en ontmoet je de waarheid, de zekerheid, het enige wat altijd hetzelfde is ben jij. Jij als sfeer, als stilte.

Omstandigheden veranderen, sferen ook. Dit is ook niet het uiteindelijke. Deze satsang is straks afgelopen, dit is ook tijdelijk.      Dit dient ter herkenning. Nu ga je het thuis praktiseren en bestendigt deze fijne sfeer zich. Richt je telkens hierop, voel dat er een keuze is, te blijven in wat je bent. Een depressieve stemming veroordelen we, mogelijk leidt het tot diepe bezinning. Het kan leiden tot het meest elementaire zoals je vraag: “wat is de betekenis van dit alles”. En dan geeft de advaita je juist het grote perspectief. Het overzicht, de grotere en allesomvattende dimensie waarin het kleine klein is en het grotere groot.

Vraag: Wat bedoel je met klein en groter maken?

Antwoord: Het kleine is de wisselvalligheid van de stemming, zoals ook de emoties. Dit doorzien, leidt naar dat, waarin het plaatsvindt, wat het te boven gaat. De ruimte omvat het tijdelijke. Dat is overstijgend, het grotere wordt dan groter als de aandacht ermee versmelt. Zoals in satsang. Houdt satsang, overal en altijd. Niet tijdelijk, maar permanent. De intentie vanuit je Hart, daar moet het vuur blijven branden. Dit in aandacht met:

Vurige inzet

Overgave.

Tevredenheid.

Zuiverheid.

 
Aanmelding nieuwsbrief